Casper Henriksson: Trzeba dowieźć do końca

12.12.2025, 16:40

- Nie ma znaczenia, ile wygrasz meczów, jeśli nie wygrasz finału. Wybrzeże przeżyło to w tym roku, ja miałem wcześniej to samo ze Startem Gniezno. Liczę, że w sezonie 2026 wspólnie dowieziemy co trzeba do samego końca - mówi Casper Henriksson.

Witaj Casper! Od czasu ogłoszenia twojego transferu do Wybrzeża minęło kilka tygodni. Jak spędziłeś ten czas?

Byłem na wakacjach w Abu Dhabi. Po raz pierwszy w życiu miałem okazję zobaczyć na żywo zawody Formuły 1. Powiem tylko -  wow! Świetnie było zobaczyć z bliska z jaką prędkością kierowcy wchodzą i wychodzą z zakrętów, jak głośne jest to wszystko. Naprawdę zrobiło to na mnie wrażenie. Jeśli chodzi o sam Dubaj, wysokie budynki i drogie auta na ulicach również były imponujące. Wróciłem już do domu, do Värnamo i przygotowuję się do sezonu.

Zimą łapiesz dodatkowe kilogramy, które musisz później zbijać?

Niespecjalnie. Trochę odpuszczam sobie z jedzeniem i znajduję w tym okresie miejsce na słodycze, ale zazwyczaj nie przybieram więcej niż kilogram, dwa. Szybko to zbijam, zwłaszcza, że nawet na wakacjach nie odpuszczam aktywności fizycznej. Ważnym elementem moich przygotowań jest kolarstwo na trenażerze online. To bardzo urozmaica trening i pozwala rywalizować z innymi na odległość. Dzięki temu nigdy się nie nudzę. Dorzucam też regularne bieganie, czasem na krótszych, czasem na dłuższych dystansach. To pozwala wyczyścić głowę, a zmiana tempa i dystansów też daje dobre bodźce dla organizmu.

Wyjazd na tor planujesz na wiosnę, czy zamierzasz wcześniej poszukać cieplejszych kierunków?

Zostaję w Europie i czekam na pogodę. Wstępnie zakładam, że na pierwsze treningi przyjadę do Gdańska. Mam nadzieję, że pogoda będzie łaskawa i zima nie pokrzyżuje nam planów.

W Krajowej Lidze Żużlowej spędziłeś trzy sezony w barwach Startu Gniezno. Przez cały ten okres twoja średnia oscylowała w granicach 1,7 - 1,8 pkt. na wyścig. Przenosiny do Gdańska to bodziec dla podniesienia jej?

Jestem młodym zawodnikiem i cały czas "cisnę", aby podnosić swój poziom i być lepszym żużlowcem. Mam na koncie zarówno świetne jak i słabsze występy. Pamiętam swoje błędy i staram się ich unikać, dążę do tego, aby nawet moje słabsze dni i tak były przyzwoite. Nie zamierzam jednak siedzieć nad swoimi statystykami. Co było to było. W Gdańsku zaczynam od nowa, zmiana dobrze mi zrobi. Kocham wygrywać i chcę, aby Wybrzeże też wygrywało. Chcę z Gdańskiem wygrać ligę, to jest mój cel.

Pochodzisz z żużlowej rodziny. Twój dziadek Therje i tata Anders też byli czynnymi zawodnikami. Czy postrzegasz to jako atut?

Tak, bardzo się cieszę, że mam to szczęście. Tata i dziadek sami się ścigali, więc wiedzą jak pewne rzeczy funkcjonują nie tylko na torze, ale i poza nim. Wiedzą jakie jest to środowisko, znają tunerów i pewne schematy funkcjonowania w żużlu. To jest szczególnie pomocne.

Masz swój ulubiony tor?

Nie wiem ile przejeździłem w życiu okrążeń w Gislaved, ale bez wątpienia mam tam pewne asy w rękawie. Wiem co i jak, kiedy wejść szerzej, kiedy przyciąć. Jeśli chodzi o Polskę, jeszcze nie mam tu ulubionego obiektu. Są jednak zbliżone, a ich kształty mi odpowiadają.

Z kim będziesz współpracował w tym sezonie jeśli chodzi o mechaników, w ilu ligach będziesz się ścigał?

Będzie mi pomagał Adam Skowron. Pracował przez jakiś czas w Gdańsku razem z Nicolaiem Klindtem. Oprócz startów w Polsce, będę ścigał się w Szwecji, nadal dla Lejonen Gislaved. Myślę, że dwie ligi to dla mnie w tej chwili optymalne rozwiązanie. Wyspy Brytyjskie? Nigdy nie mów nigdy, ale na pewno nie teraz. To byłoby dużo większe wyzwanie logistyczne.

Szwecja jeszcze kilkanaście lat temu mogła pochwalić się sukcesami na arenie międzynarodowej. Dbali o to zawodnicy tacy jak Tony Rickardsson, Andreas Jonsson czy Jimmy Nilsen. Teraz poza Fredrikiem Lindgrenem, brakuje was w światowej czołówce. Jak myślisz, dlaczego?

To jest ciekawe zagadnienie, bo o ile nasza liga wciąż jest popularna i na trybunach nie brakuje kibiców, poziom rozwoju naszych zawodników obniżył się przez ostatnie dziesięć, piętnaście lat. Dzieci i ich rodzice nie garną się do żużla. Social media, inne zainteresowania dzisiejszej młodzieży, a do tego koszta uprawiania żużla na pewno nie działają na korzyść. Myślę, że jest jednak nadzieje, bo mamy w tej chwili sporo rokujących chłopców w klasie 85 cc. Mam nadzieję, że dotrwają do dorosłego żużla i wkrótce będziemy ponownie mieli więcej Szwedów w światowej czołówce. W Polsce na pewno jest łatwiej, bo tutaj juniorzy mają niesamowite warunki. Wszystko dostają od klubów, a gdy tylko zaczną prezentować odpowiedni poziom, szybko zarabiają na żużlu duże pieniądze. W Szwecji niemal za wszystko płacisz sam, dlatego wielu zawodników dość prędko wycofuje się z dalszego uprawiania dyscypliny.

Z drugiej strony, jeśli przetrwasz, jesteś w pewien sposób mocniej zahartowany niż wielu polskich zawodników.

To prawda. Jeśli chcesz się liczyć, szybko musisz szukać jazdy poza Szwecją. W Polsce juniorzy mają takie warunki, że niewielu z nich szuka startów w innych ligach i zbierania dodatkowego doświadczenia. Często wszystko idzie im bardzo dobrze aż przychodzi wiek seniora i dość bolesny policzek od rzeczywistości.

Przedstaw się proszą naszym kibicom z prywatnej strony. Czym zajmujesz się na co dzień?

Mieszkam w Värnamo, bardzo blisko Gislaved. Jeszcze przed wakacjami, pracowałem w firmie zajmującej się wulkanizacją, wymianą i naprawą opon. Jak wielu Szwedów, lubię pojeździć na nartach i w styczniu na pewno wybiorę się w tym celu na północ. W wolnym czasie lubię pograć w gry. Tutaj króluje u mnie klasyka taka jak FIFA, Grand Theft Auto czy Call of Duty, w zależności od tego, na co akurat mam ochotę.

Czego życzyć ci na nadchodzący rok?

Po prostu udanego sezonu. Niech nam wszystkim się wiedzie. Obyśmy utrzymali wysoką, równą formę przez cały sezon i awansowali do Metalkas 2. Ekstraligi. Jak pokazały minione rozgrywki, nie ma znaczenia, ile wygrasz meczów, jeśli nie wygrasz finału. Wybrzeże przeżyło to w tym roku, ja miałem wcześniej to samo ze Startem Gniezno. Liczę, że w sezonie 2026 wspólnie dowieziemy co trzeba do samego końca.

Autor: Redakcja